Επικοινωνήστε με τον ιατρό ή κλείστε ραντεβού.
Η συστροφή όρχεως είναι μία επείγουσα κατάσταση, που απαιτεί άμεση εκτίμηση και χειρουργική αντιμετώπιση, στην οποία ο όρχις πραγματοποιεί μία περιστροφή γύρω από τον εαυτό του για πάνω από 180 μοίρες.
Οι αρτηρίες, οι φλέβες, ο σπερματικός πόρος, τα νεύρα και τα λεμφαγγεία του όρχεως σχηματίζουν τον σπερματικό τόνο, ο οποίος είναι το κορδόνι από το οποίο κρέμεται ο όρχις. Κατά τη συστροφή στρίβει στην ουσία ο σπερματικός τόνος.
Όταν ο σπερματικός τόνος συστρέφεται, η ροή του αίματος διακόπτεται απότομα. Αν η παροχή αίματος δεν αποκατασταθεί μέσα σε λίγες ώρες, ο ορχικός ιστός μπορεί να νεκρωθεί (έμφρακτο), οδηγώντας σε μόνιμη βλάβη ή απώλεια του οργάνου.
Η συστροφή όρχεως είναι πιο συχνή στα βρέφη, κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής, και σε αγόρια ηλικίας 12 – 18 ετών. Μπορεί όμως να εμφανιστεί και σε ενήλικες.
Παράγοντες κινδύνου για συστροφή όρχεως αποτελούν οι παρακάτω όμως αξίζει να αναφέρουμε πως στο μεγαλύτερο ποσοστό εμφάνισης της πάθησης είναι ιδιοπαθής, δηλαδή αγνώστου αιτιολογίας.
Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως ξαφνικά και είναι έντονα:
Αν δεν αντιμετωπιστεί ο ασθενής, ο πόνος αρχίζει να υποχωρεί μετά την πάροδο κάποιων ωρών κι αυτό είναι ενδεικτικό νέκρωσης του όρχεως.
Σημαντικό να γνωρίζετε! Πολλές παθήσεις του οσχέου έχουν κοινά συμπτώματα με τη συστροφή του όρχεως, όπως:
Η διάγνωση της συστροφής του όρχεως είναι μια διαδικασία που πρέπει να γίνει ταχύτατα, καθώς ο χρόνος είναι ο κρισιμότερος παράγοντας για τη διάσωση του οργάνου.
Ο ουρολόγος μπορεί συχνά να θέσει τη διάγνωση μόνο με την ψηλάφηση και το ιστορικό.
Αν δείξει μειωμένη ή πλήρη απουσία αιμάτωσης, η διάγνωση της συστροφής επιβεβαιώνεται.
Αν ο γιατρός έχει ισχυρή υποψία συστροφής, δεν πρέπει να χάνεται χρόνος για επιπλέον εξετάσεις (όπως ο υπέρηχος), αν αυτές πρόκειται να καθυστερήσουν το χειρουργείο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η “διάγνωση” γίνεται απευθείας στο χειρουργικό τραπέζι: ο χειρουργός ανοίγει το όσχεο και αν διαπιστώσει συστροφή, την αποκαθιστά αμέσως.
Επικοινωνήστε με τον ιατρό ή κλείστε ραντεβού.
Η θεραπεία για τη συστροφή του όρχεως είναι αποκλειστικά χειρουργική και θεωρείται ένα από τα πιο επείγοντα περιστατικά στην ουρολογία. Ο στόχος είναι διπλός: να αποκατασταθεί η ροή του αίματος και να προληφθεί μελλοντική υποτροπή.
Η επέμβαση γίνεται συνήθως υπό γενική αναισθησία. Ο χειρουργός κάνει μια μικρή τομή στο όσχεο, εντοπίζει τον σπερματικό τόνο και τον “ξετυλίγει” ώστε να επανέλθει η κυκλοφορία του αίματος.
Περιμένει μερικά λεπτά για να δει αν ο όρχις θα ανακτήσει το φυσιολογικό του χρώμα, και αν ο όρχις είναι ζωντανός, ο γιατρός τον ράβει εσωτερικά στο τοίχωμα του οσχέου. Αυτό γίνεται για να διασφαλιστεί ότι ο όρχις δεν θα μπορέσει να περιστραφεί ποτέ ξανά στο μέλλον.
Επειδή η ανατομική προδιάθεση (η “καμπανόσχημη παραμόρφωση”) υπάρχει συνήθως και στις δύο πλευρές, ο χειρουργός προχωρά σε καθήλωση και του άλλου (υγιούς) όρχεως κατά τη διάρκεια του ίδιου χειρουργείου. Αυτό γίνεται προληπτικά, ώστε ο ασθενής να μην κινδυνεύσει ποτέ από συστροφή στην υγιή πλευρά.
Αν η επέμβαση καθυστερήσει (συνήθως πάνω από 12 – 24 ώρες) και ο όρχις έχει ήδη νεκρωθεί (μαύρο χρώμα, καμία ανταπόκριση μετά την ανάταξη), τότε ο χειρουργός πρέπει να τον αφαιρέσει (ορχεκτομή).
Αυτό γίνεται για να αποφευχθεί η μόλυνση αλλά και μια αυτοάνοση αντίδραση όπου το σώμα “επιτίθεται” στον εναπομείναντα υγιή όρχι.
Η ανάρρωση μετά από ένα χειρουργείο συστροφής όρχεως είναι συνήθως γρήγορη, αλλά απαιτεί προσοχή ώστε να επουλωθούν σωστά οι ιστοί και να αποφευχθούν επιπλοκές.
Μετά από μερικούς μήνες, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει ένα υπερηχογράφημα Doppler για να επιβεβαιώσει ότι ο όρχις αιματώνεται σωστά και παραμένει λειτουργικός. Σε περιπτώσεις που αφαιρέθηκε ο ένας όρχις, μπορεί να συζητηθεί μελλοντικά η τοποθέτηση αισθητικής πρόθεσης (ενθέματος).
