Επικοινωνήστε με τον ιατρό ή κλείστε ραντεβού.
Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης είναι μια μορφή καρκίνου που ξεκινά από τα κύτταρα που επενδύουν το εσωτερικό της κύστης. Είναι μια νόσος που, αν διαγνωστεί έγκαιρα, έχει πολύ καλά ποσοστά ίασης και διαχείρισης.
Οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης είναι ένας συνδυασμός του τρόπου ζωής, του περιβάλλοντος και της γενετικής προδιάθεσης.
Γενετική και Δημογραφικά Στοιχεία
Το κυριότερο σύμπτωμα είναι η αιματουρία, είτε πρόκειται για εμφανή δια γυμνού οφθαλμού αιματουρία (μακροσκοπική) είτε για μη εμφανή οπτικά αιματουρία, που αναδεικνύεται μόνο στη γενική ούρων (μικροσκοπική). Συνήθως είναι ανώδυνη και συχνά συνυπάρχει με αιμοπήγματα εντός των ούρων.
Η διάγνωση και η σταδιοποίηση είναι τα πιο κρίσιμα βήματα, καθώς καθορίζουν αν ο καρκίνος είναι επιφανειακός ή αν έχει προχωρήσει στο μυϊκό τοίχωμα της κύστης, γεγονός που αλλάζει πλήρως τη θεραπευτική προσέγγιση. Η διερεύνηση ξεκινά συνήθως μετά από αναφορά αιματουρίας ή ενοχλητικών συμπτωμάτων ούρησης.
Η ενδεδειγμένη εξέταση. Ο ουρολόγος εισάγει ένα λεπτό, εύκαμπτο σωλήνα με κάμερα (κυστεοσκόπιο) μέσω της ουρήθρας. Επιτρέπει την άμεση οπτική επαφή με το εσωτερικό της κύστης για τον εντοπισμό όγκων.
Αν βρεθεί όγκος στην κυστεοσκόπηση, ακολουθεί χειρουργική επέμβαση (υπό αναισθησία) όπου ο όγκος αφαιρείται μέσω της ουρήθρας, και το δείγμα στέλνεται για βιοψία. Αυτή η εξέταση μας δίνει τη διάγνωση και το βάθος της διήθησης.
Εξέταση δείγματος ούρων στο μικροσκόπιο για την ανεύρεση καρκινικών κυττάρων. Είναι χρήσιμη αλλά όχι πάντα απόλυτα ακριβής για όγκους χαμηλού κινδύνου.
Μια γρήγορη, μη επεμβατική πρώτη εκτίμηση.
Λεπτομερής απεικόνιση των νεφρών, των ουρητήρων και της κύστης για να αποκλειστούν όγκοι σε όλο το ουροποιητικό σύστημα.
Η σταδιοποίηση βασίζεται στο σύστημα TNM (Tumor, Node, Metastasis) και δείχνει πόσο βαθιά έχει εισχωρήσει ο καρκίνος στα στρώματα της κύστης:
Μη Διηθητικός Καρκίνος – Επιφανειακός – Στάδια Ta, TIS, T1
Διηθητικός Καρκίνος – Πιο σοβαρές μορφές | Στάδια T2 έως T4
Βαθμός Κακοήθειας – Grading
Εκτός από το στάδιο, η βιοψία ορίζει και το “Grade”, δηλαδή πόσο επιθετικά φαίνονται τα κύτταρα:
Η έγκαιρη διάγνωση στο στάδιο Ta ή T1 επιτρέπει τη διατήρηση της κύστης και τη θεραπεία με τοπικά μέσα, ενώ η διάγνωση στο στάδιο T2 απαιτεί συνήθως πιο ριζικές επεμβάσεις.
Επικοινωνήστε με τον ιατρό ή κλείστε ραντεβού.
Η θεραπεία του καρκίνου της ουροδόχου κύστης εξατομικεύεται με βάση το στάδιο (πόσο βαθιά έχει προχωρήσει), τον βαθμό κακοήθειας (grade) και τη γενική κατάσταση της υγείας του ασθενούς. Χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:
Εδώ ο στόχος είναι η αφαίρεση του όγκου και η πρόληψη της υποτροπής, διατηρώντας την ουροδόχο κύστη.
Είναι το πρώτο και βασικό βήμα. Ο χειρουργός αφαιρεί τον όγκο μέσω της ουρήθρας χρησιμοποιώντας ένα ειδικό ηλεκτρικό εργαλείο. Τα ιστοτεμάχια στέλνονται για βιοψία. Μετά το τέλος της επέμβασης τοποθετείται ουροκαθετήρας διαμέσου του οποίου γίνονται πλύσεις με φυσιολογικό ορό σε συνεχή βάση, για την αποφυγή σχηματισμού πηγμάτων.
Διενεργείται συνήθως με ραχιαία αναισθησία. Είναι μία ελάχιστα επεμβατική χειρουργική επέμβαση και η νοσηλεία διαρκεί μία μέρα (εξαιρετικά σπάνια δύο ημέρες) όσο και η διάρκεια της παραμονής του ουροκαθετήρα.
Μια δόση χημειοθεραπευτικού φαρμάκου εγχέεται στην κύστη αμέσως μετά την επέμβαση για να εξοντώσει τυχόν εναπομείναντα καρκινικά κύτταρα.
Για όγκους υψηλότερου κινδύνου, χρησιμοποιείται το εμβόλιο BCG. Εγχέεται στην κύστη σε εβδομαδιαίες δόσεις και ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα του ίδιου του ασθενούς να επιτεθεί στα καρκινικά κύτταρα.
Όταν ο καρκίνος έχει εισβάλει στο μυϊκό τοίχωμα, απαιτούνται πιο ριζικές λύσεις.
Αποτελεί την ενδεδειγμένη επιλογή για τη θεραπεία του καρκίνου της κύστης που έχει εισβάλει στο μυϊκό τοίχωμα (διηθητικός) ή για περιπτώσεις επιφανειακού καρκίνου υψηλού κινδύνου που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες.
Είναι η χειρουργική αφαίρεση, ενδοσκοπικά, ολόκληρης της ουροδόχου κύστης και των γειτονικών λεμφαδένων. Στους άνδρες συχνά αφαιρείται και ο προστάτης ενώ στις γυναίκες μπορεί να αφαιρεθεί η μήτρα και τμήμα του κόλπου. Και στα δύο φύλα αφαιρούνται οι λεμφαδένες της πυέλου για να ελεγχθούν για τυχόν εξάπλωση της νόσου. Και στα δύο φύλα θα μπορούσαν να γίνουν λιγότερο ακροτηριαστικές επεμβάσεις αλλά με συγκεκριμένα κριτήρια και μόνο σε αυστηρά επιλεγμένες περιπτώσεις.
Εκτροπή Ούρων: Αφού αφαιρεθεί η κύστη, ο χειρουργός πρέπει να δημιουργήσει έναν νέο τρόπο αποθήκευσης και αποβολής των ούρων χρησιμοποιώντας ένα τμήμα από το έντερο του ασθενούς.
Χορηγείται ενδοφλεβίως πριν το χειρουργείο για να συρρικνωθεί ο όγκος ή μετά (επικουρική) για να μειωθεί ο κίνδυνος μετάστασης.
Η Συνδυαστική Θεραπεία Διατήρησης της Κύστης είναι μια εναλλακτική προσέγγιση στη ριζική κυστεκτομή για ασθενείς με διηθητικό καρκίνο (στάδιο T2). Ο κύριος στόχος είναι η θεραπεία του καρκίνου χωρίς την αφαίρεση της κύστης, διατηρώντας έτσι τη φυσιολογική ούρηση και τη σεξουαλική λειτουργία.
Το πρωτόκολλο είναι απαιτητικό και χρειάζεται στενή συνεργασία ουρολόγου, ογκολόγου και ακτινοθεραπευτή:
Δεν είναι όλοι οι ασθενείς κατάλληλοι για διατήρηση της κύστης. Οι ιδανικοί υποψήφιοι συνήθως έχουν:
Όγκο μικρότερο από 5 εκατοστά.
Μόνο έναν όγκο (όχι πολλαπλές εστίες).
Όγκο που δεν προκαλεί απόφραξη στους ουρητήρες (υδρονέφρωση).
Καλή λειτουργία της κύστης πριν τη θεραπεία.
Απουσία εκτεταμένου carcinoma in situ (CIS).
Μελέτες δείχνουν ότι σε προσεκτικά επιλεγμένους ασθενείς, τα ποσοστά επιβίωσης με τη συνδυαστική θεραπεία είναι παρόμοια με εκείνα της ριζικής κυστεκτομής, με το επιπλέον όφελος της διατήρησης του οργάνου.
Είναι μια σοβαρή επέμβαση και το σώμα χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί:
Όταν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε άλλα όργανα, η θεραπεία στοχεύει στον έλεγχο της νόσου:
Τα ποσοστά επιτυχίας της ριζικής κυστεκτομής εξαρτώνται άμεσα από το στάδιο της νόσου κατά τη στιγμή του χειρουργείου. Η επέμβαση θεωρείται η πιο αποτελεσματική μέθοδος για τον έλεγχο του τοπικού καρκίνου, προσφέροντας τα υψηλότερα ποσοστά ίασης σε διηθητικές μορφές.
Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν την πιθανότητα επιβίωσης 5 χρόνια μετά τη διάγνωση και το χειρουργείο:
Η “επιτυχία” δεν είναι μόνο η επιβίωση, αλλά και η απουσία υποτροπής. Οι βασικοί παράγοντες είναι:
