Επικοινωνήστε με τον ιατρό ή κλείστε ραντεβού.
Η υδροκήλη είναι μια κατάσταση κατά την οποία συσσωρεύεται υγρό μέσα στον σάκο που περιβάλλει τον όρχι (τον ιδίως ελυτροειδή χιτώνα), με αποτέλεσμα να προκαλείται ανώδυνη διόγκωση στο όσχεο.
Παρόλο που η εικόνα ενός πρησμένου όρχεως μπορεί να προκαλέσει ανησυχία, τις περισσότερες φορές είναι μια καλοήθης κατάσταση που δεν απειλεί τη γονιμότητα ή την υγεία του οργάνου, αρκεί να διαγνωστεί σωστά.
Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι υδροκήλης, ανάλογα με την ηλικία και την αιτία εμφάνισης.
Στα βρέφη (Συγγενής υδροκήλη): Κατά την ανάπτυξη του εμβρύου, οι όρχεις κατεβαίνουν από την κοιλιά στο όσχεο μέσω ενός σωλήνα. Αν αυτός ο σωλήνας δεν κλείσει τελείως, υγρό από την κοιλιά “γλιστράει” προς τα κάτω. Συνήθως απορροφάται μόνο του μέχρι το πρώτο έτος της ηλικίας.
Στους ενήλικες (Επίκτητη υδροκήλη): Εμφανίζεται κυρίως σε άνδρες άνω των 40 ετών. Μπορεί να οφείλεται σε:
Το κύριο χαρακτηριστικό είναι η ανώδυνη διόγκωση. Ωστόσο, μπορεί να νιώσετε:
Η διάγνωση είναι συνήθως απλή και γίνεται από ουρολόγο, κατόπιν λήψης ιστορικού και διαφορικής διάγνωσης για αποκλεισμό άλλων αιτιών, με:
Ο γιατρός χρησιμοποιεί έναν φακό (διαφανοσκόπηση) για να δει αν το φως περνάει μέσα από το πρήξιμο (το υγρό επιτρέπει τη διέλευση του φωτός, ενώ μια μάζα όχι).
Η πιο έγκυρη μέθοδος για να επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για υγρό και να αποκλειστούν άλλες παθήσεις.
Επικοινωνήστε με τον ιατρό ή κλείστε ραντεβού.
Η αντιμετώπιση της υδροκήλης εξαρτάται από την ηλικία του ασθενούς, το μέγεθος της διόγκωσης και το αν προκαλεί ενοχλήσεις. Αν η υδροκήλη είναι μικρή και δεν προκαλεί πόνο, ο γιατρός μπορεί απλώς να προτείνει παρακολούθηση. Όμως, η οριστική αντιμετώπιση της υδροκήλης είναι η χειρουργική αποκατάστασή της.
Είναι η οριστική και πιο αποτελεσματική μέθοδος. Στόχος είναι η αφαίρεση ή η αναδιπλωση του σάκου που μαζεύει το υγρό, ώστε να μην μπορεί να συσσωρευτεί ξανά.
Γίνεται συνήθως με μια μικρή τομή στο όσχεο (ή στη βουβωνική χώρα για τα παιδιά). Ο χειρουργός αδειάζει το υγρό και αφαιρεί ή ράβει τον “σάκο” (ελυτροειδή χιτώνα). Μπορεί να γίνει με γενική, ραχιαία ή ακόμα και τοπική αναισθησία, ανάλογα με την περίπτωση. Η επέμβαση διαρκεί περίπου 30 – 60 λεπτά και ο ασθενής συνήθως επιστρέφει σπίτι την ίδια μέρα.
Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται εξαιρετικά σπάνια, κυρίως σε άνδρες που δεν μπορούν να υποβληθούν σε χειρουργείο λόγω άλλων σαφώς σοβαρότερών προβλημάτων υγείας.
Ο γιατρός εισάγει μια βελόνα και τραβάει το υγρό. Το πρόβλημα είναι ότι σχεδόν πάντα το υγρό επανέρχεται μέσα σε λίγες εβδομάδες ή μήνες. Μετά την αναρρόφηση, εγχέεται μια ουσία που προκαλεί ελεγχόμενη φλεγμονή για να “κολλήσει” ο σάκος και να μην ξαναγεμίσει. Έχει υψηλότερα ποσοστά αποτυχίας και κίνδυνο μόλυνσης σε σχέση με την Υδροκηλεκτομή.
Αντιμετώπιση στα βρέφη
Στα περισσότερα μωρά, η υδροκήλη υποχωρεί μόνη της μέχρι την ηλικία του 1 έτους, καθώς ο πόρος επικοινωνίας με την κοιλιά κλείνει φυσιολογικά. Αν επιμείνει μετά τα 2 έτη ή αν συνυπάρχει βουβωνοκήλη, τότε προγραμματίζεται χειρουργική αποκατάσταση.
Η ανάρρωση είναι γενικά γρήγορη, αλλά απαιτεί προσοχή:
Το πρήξιμο μπορεί να πάρει μερικές εβδομάδες για να υποχωρήσει τελείως μετά το χειρουργείο, κάτι που είναι απόλυτα φυσιολογικό.
